Truteń

Truteń rozwija się z niezapłodnionego jajeczka drogą partenogenezy przez około 24 dni. Masa dorosłego trutnia wynosi 200–250 mg. Trutnie nie mają żądła ani koszyczków na pyłek — nie mogą samodzielnie zdobywać pożywienia i są całkowicie zależne od zapasów rodziny pszczelej.

W sezonie (kwiecień–sierpień) rodzina pszczela liczy 200–1 500 trutni. Opuszczają ul w ciepłe, słoneczne dni i latają na miejsca zgromadzeń trutni (tak zwane kongregacje trutni), gdzie oczekują na matkę. Truteń, który skopuluje z matką, ginie bezpośrednio po kopulacji.

Pod koniec sezonu, zazwyczaj w sierpniu i wrześniu, robotnice przeganiają trutnie z ula (tak zwany wylot trutni) — zmniejszają w ten sposób zużycie zapasów na zimę. Obecność trutni poza normalnym sezonem (poza sezonem lub w nadmiernej liczbie) może sygnalizować utratę matki lub stan bezmateczności.

W praktyce hodowlanej śledzi się cechy trutni z linii selekcyjnych — trutnie przekazują materiał genetyczny, przy czym na trasie godowej jest to całkowicie niekontrolowane (otwarte miejsce kojarzeń). Dlatego kontrolowane unasienienie na izolowanym stanowisku (nucet) jest kluczowym narzędziem selekcji.