Spadź

Spadź powstaje w ten sposób, że ssący owad (mszyce, czerwce, miodówki, nicienie) przetwarza sok floemu bogatego w sacharozę — nadmiar cukrów wydala w postaci kropelek wydzieliny. Robotnice zbierają go z powierzchni liści lub bezpośrednio od owadów, transportują do ula i przetwarzają podobnie jak nektar.

Botaniczne źródła spadzi w Czechach stanowią przede wszystkim spadź jodłowa (Abies alba, Picea abies — produkowana przez miodówki Cinara i Sacchiphantes), spadź dębowa i lipowa. Miód spadziowy jest ciemny (barwa od brunatno-żółtawej do niemal czarnej), o charakterystycznie żywicznym lub karmelowym smaku, z niższą zawartością sacharozy i wyższą zawartością oligosacharydów oraz składników mineralnych.

Ryzyko dla zimowania: miód spadziowy zawiera więcej dekstryn (niestrawnych polisacharydów), które powodują biegunkę u pszczół (tak zwana nosemoza z biegunką) przy spożyciu zimą. Pszczelarze zalecają dlatego odbiór miodu spadziowego z miodnic w sierpniu i zastąpienie zapasów syropem cukrowym.

Miód spadziowy sprzedawany jest drogo — na czeskim rynku 200–500 Kč/kg — i uważany jest za gastronomicznie cenniejszy produkt dzięki swoistemu smakowi.