Wydajność miodowa

Wydajność miodowa zależy od kombinacji potencjału genetycznego matki, siły rodziny, rodzaju i dostępności pożytku oraz warunków atmosferycznych. Przeciętny plon w Polsce wynosi ok. 15–25 kg/rodzinę/rok; w sprzyjających rejonach rzepakowych i lipowych silna rodzina może przynieść 60–80 kg i więcej.

Potencjał miodowy wyznaczają zagęszczenie kwitnących roślin w promieniu lotu (3–5 km) i czas kwitnienia. W krajobrazie monokulturowym (pszenica, kukurydza) poza sezonowym pożytkiem brakuje bardziej zróżnicowanego pokarmu — nowoczesne dopłaty rolnośrodowiskowe wspierają dlatego pasy kwietne i miedze pożytkowe.

Wędrowne pszczelarstwo (przewożenie uli za pożytkiem) zwiększa potencjalny plon, lecz jest organizacyjnie i fizycznie bardziej wymagające. W Polsce wędrowanie jest powszechną praktyką — do rzepaku w kwietniu–czerwcu, do lipy w lipcu, do gryki lub słonecznika w sierpniu.

Wydajność miodowa stanowi podstawę kalkulacji ekonomiki pasieki: przy cenach miodu 30–80 zł/kg i kosztach prowadzenia ula 200–500 zł/rok rentowność małej pasieki osiąga się przy ok. 30 rodzinach.