Zboża

Jęczmień jary (Hordeum vulgare) jest najważniejszą wiosenną rośliną zbożową w Polsce, uprawianą głównie do produkcji słodu browarniczego (piwo), paszy i żywności. Wymaga dobrej przedplony i wczesnego siewu, ponieważ późniejszy termin siewu znacznie obniża plon i pogarsza parametry słodownicze.

Jęczmień ozimy (Hordeum vulgare) jest ozimą rośliną zbożową o najkrótszym okresie wegetacyjnym wśród ozimych zbóż — zbiera się go o 1–2 tygodnie wcześniej niż pszenicę. Jest mniej odporny na zimowe mrozy, ale osiąga wysokie plony i wykorzystywany jest głównie jako pasza i surowiec do produkcji słodu.

Kukurydza zwyczajna (Zea mays) jest ciepłolubną rośliną jednoroczną o największym potencjale plonotwórczym spośród wszystkich roślin polowych w Polsce. Uprawiana jest na ziarno, kiszonkę (cały łan) oraz jako roślina energetyczna do biogazu. Wymaga ciepłych warunków oraz odpowiedniego zaopatrzenia w wodę i składniki odżywcze.

Owies siewny (Avena sativa) jest wiosenną rośliną zbożową uprawianą dla ziarna i paszy. Znosi chłodniejsze i wilgotniejsze obszary oraz ma niskie wymagania co do przedplonu. Wykorzystywany jest w żywieniu ludzi (płatki, kasze), w paszoznawstwie oraz jako zielona biomasa (GPS).

Pszenica jara (Triticum aestivum) jest wysiewana na wiosnę i zbierana o 2–3 tygodnie wcześniej niż pszenica ozima. Osiąga niższe plony, jednak jej ziarno ma zazwyczaj wyższą zawartość białka i glutenu, co predestynuje ją do produkcji mąki spożywczej o dobrych właściwościach piekarniczych.

Pszenica ozima (Triticum aestivum) jest najpowszechniejszym zbożem w Polsce, uprawianym głównie na ziarno przeznaczone do konsumpcji i paszy. Forma ozima jest wysiewana na jesieni i zbierana latem, osiąga wyższe plony niż forma jara.

Tritikale jest sztucznym hybrydem pszenicy (Triticum) i żyta (Secale), łączącym potencjał plonotwórczy pszenicy z odpornością i przystosowaniem żyta. Uprawia się ją głównie jako paszowe zboże, a w ostatnich latach także jako roślinę energetyczną (GPS, biogaz), korzystną na mniej urodzajnych stanowiskach.

Żyto ozime (Secale cereale) jest bardzo odporną ozimą rośliną zbożową, znoszącą najzimniejsze i najmniej urodzajne warunki ze wszystkich zbóż. W Polsce uprawiane jest na lekkich, piaszczystych i kwaśnych glebach, które nie nadają się do uprawy pszenicy, zarówno na ziarno spożywcze (chleb żytni), jak i jako roślina energetyczna (GPS, biogaz).