PL
Zaloguj się
Choroby i szkodniki · Ochrona roślin

Septorioza liści pszenicy (Zymoseptoria tritici)

Zymoseptoria tritici

Septorioza liści pszenicy jest w Polsce jedną z najważniejszych chorób liści pszenicy. Na liściach tworzą się podłużne żółtawe do brązowych plamy ograniczone żyłkami, w których widoczne są drobne czarne owocniki (pyknidy). Choroba postępuje od dolnych liści ku górnym i w wilgotnych warunkach może zniszczyć także liść flagowy, co znacząco obniża plon.

3zagrożonych roślin

Sprawca

Grzyb Zymoseptoria tritici (wcześniej Septoria tritici / Mycosphaerella graminicola)

Objawy

Na liściach najpierw pojawiają się drobne wodniste plamki, które wydłużają się wzdłuż żyłek do nieregularnych żółto-brązowych do szarawych nekroz z ciemnym obrzeżem. W plamach gołym okiem widoczne są czarne kropki — pyknidy z zarodnikami. Infekcja postępuje od dołu do góry; przy silnym nacisku obumierają górne liście, w tym liść flagowy, a łan przedwcześnie wysycha.

Rośliny gospodarze

  • Pszenica ozima i jara
  • Tritikale
  • Sporadycznie inne trawy i zboża

Warunki rozprzestrzeniania

Pierwotna infekcja pochodzi z askospor uwalnianych z resztek pożniwnych, w łanie choroba dalej rozprzestrzenia się konidiami spłukiwanymi kroplami deszczu na wyższe piętra liści. Infekcję wspiera wilgotna i umiarkowana pogoda (około 15–20 °C) oraz długotrwałe nawilżenie liści. Gęsty, bujny łan przyspiesza rozprzestrzenianie.

Szkodliwość i próg ochrony

Septorioza należy do najgroźniejszych chorób liści pszenicy; uszkodzenie górnych liści i liścia flagowego bezpośrednio obniża masę ziarna. Straty w plonie przy silnym porażeniu i sprzyjającej pogodzie mogą wynosić dziesiątki procent. Patogen jest podatny na rozwój odporności na substancje czynne.

Cykl życiowy i źródło infekcji

Grzyb przezimowuje na resztkach pożniwnych pszenicy i w ozimie jako mycelium. Askospory rozpoczynają wiosenną infekcję dolnych liści, skąd choroba polikrotnie rozprzestrzenia się konidiami na górne piętra przez całe wiosnę. Szczególnie niebezpieczny jest długi okres utajenia (nawet kilka tygodni), podczas którego infekcja nie jest widoczna.

Substancje czynne do ochrony

Przegląd powszechnie zarejestrowanych substancji czynnych fungicydów. Rejestrację i dawkowanie zawsze weryfikuj w Rejestrze środków ochrony roślin ÚKZÚZ.

  • prothioconazole
  • mefentrifluconazole
  • fluxapyroxad + mefentrifluconazole
  • benzovindiflupyr
  • folpet

Ochrona i profilaktyka

Ważne jest uprawianie odporniejszych odmian, wykluczenie pszenicy po pszenicy oraz wprowadzenie resztek pożniwnych (źródło infekcji) do gleby. Ochrona fungicydowa koncentruje się na górnych liściach i liściu flagowym w fazie strzelania w źdźbło do kłoszenia; stosuje się azole oraz substancje z grupy SDHI, wskazane jest naprzemienne stosowanie i łączenie substancji czynnych ze względu na odporność. Rejestrację i dawkowanie należy sprawdzić w Rejestrze środków ochrony roślin.

Zagrożone rośliny 3

Często zadawane pytania

Dlaczego ochrona liścia flagowego w przypadku septoriozy jest kluczowa?

Liść flagowy i liść podflagowy stanowią istotną część powierzchni asymilacyjnej, która wypełnia ziarno. Ich uszkodzenie przez septoriozę bezpośrednio obniża masę ziarna i plon, dlatego zabieg fungicydowy jest planowany tak, aby chronić te liście.

Jak rozprzestrzenia się septorioza?

Pierwotna infekcja pochodzi z resztek pożniwnych (askospory), w łanie rozprzestrzeniają się następnie zarodniki (konidie) spłukiwane kroplami deszczu na wyższe piętra liści. Wilgotna i umiarkowana pogoda znacząco wspiera rozprzestrzenianie.

Dlaczego w przypadku septoriozy występuje problem z odpornością?

Zymoseptoria tritici jest bardzo podatna na rozwój odporności, a w Polsce i Europie opisano spadek skuteczności wielu azoli i SDHI. Dlatego zaleca się naprzemienne i łączenie substancji czynnych o różnych mechanizmach działania oraz dodawanie substancji wieloskładnikowych.

Jak odróżnić septoriozę od innych plamistości liści?

Charakterystyczne są wydłużone nekrozy ograniczone żyłkami z widocznymi czarnymi pyknidami w plamach. W przeciwieństwie do rdzy nie tworzą one proszkowatych skupisk zarodników, a w przeciwieństwie do mączniaka nie mają białego nalotu na powierzchni liścia.