Plastry w ulu

Pojęciem „plastry w ulu" określa się sumę wszystkich plastrów (zarówno czerwiowych, jak i miodowych) umieszczonych na ramkach w nadstawce lub korpusie gniezdnym ula. Jakość zabudowy jest jednym z głównych wskaźników stanu rodziny pszczelej podczas wiosennego przeglądu.

Zdrowa zabudowa jest zwarta, strefa czerwiowa skupiona (tak zwane zamknięte gniazdo czerwiowe), miód i pyłek równomiernie rozmieszczone na obrzeżach i w górnej części plastra. Przerywany lub rozproszony czerw sygnalizuje chorobę (zgnilec, gnilec), problemy z matką lub niekorzystne warunki zewnętrzne.

Stare czarne plastry w gnieździe czerwiowym wymienia się co 1–2 lata; plastry w miodnicy utrzymuje się dłużej, gdyż nie zawierają linienia larw. Regularna wymiana zabudowy zmniejsza obciążenie chemiczne (pozostałości akarycydów akumulują się w wosku) i poprawia higienę gniazda.

Pszczelarz odnotowuje liczbę obsadzonych plastrów jako wskaźnik siły rodziny — silna zimująca rodzina obsadza 8–10 ramek w ulu Langstrotha. Pojęcie „plaster chleba" oznacza plaster wypełniony pyłkiem (zapasy białkowe na wiosenny rozwój).