Plaster

Plaster budują robotnice wydzielając płatki woskowe z czterech par gruczołów woskowych na spodniej stronie odwłoka. Jedna robotnica produkuje przez całe życie 1–2 g wosku; zbudowanie 1 kg plastra wymaga zużycia około 6–8 kg miodu. Budowa plastrów przebiega intensywnie przy dostatku nektaru i ciepłej pogodzie.

Sześcioboczne komórki mają geometrycznie optymalny kształt — maksymalizują objętość przy minimalnym zużyciu materiału. Średnica komórek robotniczych wynosi około 5,2–5,4 mm, komórek trutowych 6,2–6,9 mm. Orientacja plastrów w nowoczesnym ulu ramkowym to pionowe ramki (orientacja Langstrotha) lub poziomy pas (Dadant).

W gnieździe czerwiowym komórki służą do składania jajeczek i wychowu larw. W miodnicy komórki wypełnione są dojrzałym miodem i zasklepione woskowymi wieczkami. Pyłek (tak zwany chleb pszczeli) przechowywany jest w komórkach sąsiadujących z gniazdem czerwiowym i ubijany warstwami różnokolorowego pyłku.

Stary plaster (ciemny, wysycony resztkami linienia larw) pogarsza warunki zdrowotne i zwiększa ryzyko chorób. Pszczelarze przeprowadzają dlatego coroczną lub dwuletnią wymianę części plastrów, zwłaszcza w gnieździe czerwiowym. Wycofane plastry są przetapiane, a wosk sprzedawany lub zwracany do produkcji węzy.