Obnóże pyłkowe

Zbiór pyłku odbywa się podczas lotu na kwitnące rośliny — robotnica aktywnie zbiera go szczoteczkami na nogach, zwilża nektarem lub miodem i formuje zwarte obnóża w koszyczkach (corbicula) na tylnych nogach. Barwa obnóży zależy od botanicznego pochodzenia — żółta (rzepak), pomarańczowa (mak, lipa), ceglasta (kasztanowce), biała (akacja).

Dzienny przynos pyłku do silnej rodziny wynosi 20–50 g; całoroczne zapotrzebowanie jednej rodziny szacuje się na 15–20 kg. Pyłek jest niezastąpionym źródłem białka do wychowu czerwiu i produkcji mleczka pszczelego — niedobór pyłku wiosną lub jesienią osłabia rozwój zimowej generacji robotnic.

Pszczelarz może pozyskiwać pyłek za pomocą poławiaczy pyłku umieszczanych na wylotniku. Obnóża przechodzą przez kratkę, która oddziela je od ciała pszczoły. Pyłek suszy się natychmiast w temperaturze do 40 °C i przechowuje w zamkniętych pojemnikach lub mrozi. Sprzedawany jest jako suplement diety (cena 200–600 Kč/100 g).

Analiza pyłkowa (melisopalinologia) umożliwia określenie geograficznego pochodzenia i botanicznego składu miodu oraz propolisu.