Wylotnia
Wylotnia to otwór wejściowy w ulu, służący jako punkt wlotu i wylotu robotnic oraz jako pierwsza linia obrony rodziny pszczelej przed niepożądanymi czynnikami i intruzami.
Wylotnia (z stsłow. „cesati" — droga) to główny otwór w przedniej ścianie ula. Standardowa szerokość wylotni zależy od typu ula — w ulu Langstrotha wynosi zazwyczaj 20 mm wysokości i pełną szerokość korpusu (37–40 cm) lub krótsza zaślepka. Wysokość wylotni dostosowuje się do wielkości populacji i pory roku.
Na lato wylotnia jest poszerzana dla swobodnego przejścia intensywnie latających robotnic i wentylacji; jesienią zwęża się zaślepką lub wkładką do szerokości jednego palca, aby ograniczyć dostęp słabszych drapieżników (szerszeni, myszy, pszczół rabusiów). Na zimę wylotnia jest całkowicie zamykana zaślepką z siateczką wentylacyjną.
Wylotnia jako linia obrony: strażnicze robotnice kontrolują każdą przybywającą pszczołę za pomocą narządów węchu i dotyku. Intruzi (pszczoły rabusie z obcych uli, osy, szerszenie) są odpędzani lub zabijani. Intensywność rabunków jest wskaźnikiem siły rodziny — słaba lub bezmateczna rodzina nie potrafi się bronić.
Ocena aktywności wylotni to szybka diagnostyka zdrowia rodziny: aktywny ruch robotnic z obłożkami pyłkowymi w godzinach porannych sygnalizuje silne, aktywne gniazdo; martwe lub nieruchome pszczoły przy wylotni świadczą o problemie.