Oprysk pre-emergence
Oprysk pre-emergence stosuje się na polu po siewie, ale przed wschodami rośliny uprawnej i chwastów. Niszczy kiełkujące chwasty zanim wyrosną — kluczowy dla czystego łanu.
Pre-emergence (pre-em, „przed wschodami”) to strategia herbicydowa polegająca na stosowaniu środków po siewie, ale przed wschodami rośliny uprawnej i chwastów. Celuje w kiełkujące chwasty w krytycznej fazie wzrostu.
Główne substancje czynne:
- Pendimetalina (Stomp) — do zbóż, rzepaku, słonecznika.
- Prosulfokarb (Defi) — przeciwko wyczynicy w zbożach.
- Metribuzyna — do ziemniaków, soi.
- S-Metolachlor + Mesotrion — do kukurydzy.
Termin:
- 0–7 dni po siewie — zależy od szybkości wschodów.
- Gleba musi być wilgotna — susza = pre-em nie działa (substancja nie wnika do nasion chwastów).
- Bez deszczu przez 2 dni idealnie — deszcz mógłby zmyć substancję.
Dawkowanie zazwyczaj 2–4 l/ha. Cena 200–600 Kč/ha za oprysk pre-em.
Zalety:
- Niszczy 70–90% chwastów zanim skiełkują.
- Zmniejsza konieczność oprysku post-em — mniej chemii łącznie.
- Roślina wschodzi na „czyste” pole — wyższy plon.
Ograniczenia:
- Selekcja odpornych chwastów — powtarzające się pre-em prowadzi do odporności (zwłaszcza wyczynica, chwastnica jednostronna w zbożach).
- Wrażliwość na suszę — bez deszczu oprysk zawodzi.
- Niektóre rośliny uprawne słabo tolerują — rzepak jest wrażliwy na pendimetalinę.
Dla polskiego rolnika: pre-em to standard przy rzepaku i zbożach. W przypadku jarych (soja, kukurydza) wybór między pre-em a post-em.
Ceny są orientacyjne i pochodzą z rynku czeskiego (CZK) — w Polsce mogą się różnić.
← Powrót do słownika