Pszczoła kaukaska
W Czechach hodowana marginalnie; interesująca na terenach z dużym udziałem koniczyny dzięki długiemu języczkowi; obfite kitowanie utrudnia jednak pracę przy ulu.
Charakterystyka rasy
- Nazwa łacińska
- Apis mellifera caucasica
- Pochodzenie
- Kaukaz (zwłaszcza obszary centralne i wschodnie)
- Temperament
- łagodny
- Wydajność miodowa
- wysoka
- Rojliwość
- niska
- Odporność na zimę
- średnio dobra — w suchym klimacie kontynentalnym zimuje dobrze; w wilgotnym środowisku środkowoeuropejskim bywa bardziej podatna na nosemozę
- Ubarwienie
- szara do szarobrązowej; ogólnie ciemniejsza niż kraińska
- Inne nazwy
- kaukaska szara, szara pszczoła górska
Pszczoła kaukaska wyróżnia się najdłuższym języczkiem spośród wszystkich podgatunków pszczoły miodnej, dzięki czemu sięga do nektaru koniczyny łąkowej, trudno dostępnego dla pozostałych ras. Rodziny są łagodne i mało rojliwe, więc praca z nimi jest wygodna. Obfite wytwarzanie propolisu — typowa cecha kaukaskiej — uszczelnia ul, ale podczas przeglądu skleja ramki i komplikuje manipulację. W wilgotnym klimacie środkowoeuropejskim rodzina bywa bardziej podatna na nosemozę niż w suchszym, rodzimym środowisku kaukaskim.