Pasy bioróżnorodności

Pasy bioróżnorodności to nieprodukcyjne pasy na polach (zazwyczaj 6–20 m szerokości), które służą jako schronienie dla dzikiej fauny — zapylaczy, drobnej zwierzyny, ptactwa. Mogą być obsiane specjalnymi mieszankami (miododajne rośliny kwitnące) lub pozostawione jako spontaniczny ugór.

Typy pasów:

• Pas nektarowy — mieszanka roślin kwitnących (facelia, słonecznik, gryka, koniczyna, esparceta). Kluczowy dla pszczół i dzikich zapylaczy.
• Pas paszowy — dla kuropatw, bażantów, zajęcy — zboża, słonecznik, kukurydza.
• Pas trawiasty — przeciw erozji, wzdłuż cieków wodnych.
• Pas na skraju pola — 6–12 m szerokości, obowiązkowy dla niektórych systemów eko.

W CAP 2024:

• Pasy bioróżnorodności należą do EFA (Ecological Focus Areas) — współczynnik 1,5 (1 ha pasa = 1,5 ha EFA).
• Premium system EKO wymaga min. 7% powierzchni w EFA (w tym pasy + międzyplony + elementy krajobrazowe).
• Specjalne nabory w PRV: dotacja na zakładanie pasów (zazwyczaj 8 000–18 000 Kč/ha w zależności od mieszanki).

Praktyczne zasady: pas nie może być koszony przed końcem okresu lęgowego (1.8.), nie może być opryskiwany pestycydami, pielęgnacja 1× rocznie przez mulczowanie lub zbiór.